بسم رب الهادی...

بسم رب الهادی

پس عرض ارادتت چه شد ای شاعر؟
آن شور و شهامتت چه شد ای شاعر؟
امروز به مولای تو توهین کردند
اظهار برائتت چه شد ای شاعر؟


 

خفاشِ خنّاسِ تیره چشم و سیه دل چه می فهمد روشنی آفتاب پر فروغ هادی(ع) را. آن هدایت گری که از  کلامش «جامعه» می ریزد و با گوشه نگاهش «عبدالعظیم» می پروراند. کور دلان پنداشتند که زندانیش کردند اما مگر می توان خورشید را به بند کشید؟! ناپاکان در اندیشه زوالش بودند اما رایت هدایتی را که حق برافراشته باشد، افتادنی نیست.

 

 

چندی ست که تیره دلان جریانی برنامه ریزی شده برای وهن معتقدات و مقدسات شیعه به راه انداخته اند تا به خیال خام خودشان پایه های اعتقادی ما را سست نمایند. در این میان آن چه دل شیعه را جریحه دار کرده –و سزاست که در مصیبتش خون گریه کنیم- توهین هایی ست که به ساحت مقدس و پر نور دهمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت علی بن محمد الهادی النقی(ع) روا گشته است.

/ 0 نظر / 7 بازدید