حماسه ی 20 میلیونی اربعین سالار شهیدان(ع)

این است حادثه کربلا...
این است شور حسین و عباس که در دلها غوغا میکند....

دشمن گمان می‌کرد حسین(ع)  را در روز عاشورا به قتل می‌رساند و در کربلا دفن می‌کند ولی خود حضرت خوب می‌دانند چه کاری را در تاریخ انجام دادند، لذا حضرت در آن روز خطاب به لشکر عمر سعد می‌فرمایند:  ( اللهوف على قتلى الطفوف، سیدبن طاوس، ص ۹۹ )به خدا سوگند که به شما مهلتى بیش از زمان سوار و پیاده‏شدن یک سوارکار ندهند، تا آن که آسیاب زمان شما را در زیر چرخش خُرد کند. و به حضرت زینب(ع)  خبر مى‏دهند که شما با عزت به شهر خود برمى‏گردید. حادثه‏ى کربلا در ظاهر چیز دیگرى را نشان مى‏داد ولى حقیقت موضوع در عالم غیب با خط سبزى که داشت چیز دیگرى بود.

 
هلال‏ بن نافع مى‏گوید: (اللهوف على قتلى الطفوف، سیدبن طاوس، ص ۱۲۸٫) با سربازان عمر بن سعد ملعون ایستاده بودم که یکى فریاد برآورد: امیر، مژده، این شمر است که حسین(ع)  را کشته، گوید از میان لشکر بیرون شدم و در میان دو صف، بر بالین حسین ایستادم و او در حال جان کندن بود و به خدا قسم هرگز کشته‏ى آغشته به‏خونى را زیباتر و نورانى‏تر از او ندیدم و من آن‏چنان مات نور آن صورت و محو جمال آن قیافه شده بودم که متوجّه نشدم چگونه او را مى‏کشند.

/ 1 نظر / 20 بازدید
ی دوست قدیمی

salam و التماس دعا هر وقت قرآنی که برام فرستادی رو میخونم یادت میکنم ...